यादका भारी बाेकेर अचेल
सपनाहरु गाउँ तिर पुग्छन् ।
अामा मलाई घर अाइज भन्न सक्नु हुन्न
बालाइ जाेरी शत्रुका अगाडी
शिर ठाडाे पाराेस् भन्ने छ
साँझमा कहिले काहीँ अामा उसै रुनुहुन्छ
सम्झनाका भारिले थिचेर हाेला ।
अावाजकाे न्यास्रो मान्नु हुन्छ
अामा अचेल
पाेल्टाकाे माेवाइलमा
छाेरा छाेरीकाे अावाज कुर्नु हुन्छ
स्टकाेटकाे खल्तीमा बा काे माेवाइलले जस्तै ।
बचेरा हुर्काए पछी
रित्तियकाे धाेबी चरिकाे गुँड हेरेर
बा टाेलाउनु भाे अस्ति
उमेरमा अाफैले चलाएकाे फलामे गल र
मुलघरकाे निदालमा
एकछिन धमिला अाँखा अड्याए पछी
अमिलाे मनसँगै शहर अाउन तयार हुनुभाे बा ।
बा-अामाले गाउँ छाेडेपछी
खण्डहर बन्नेछन् सुन्दर घरहरु
विरानाे बन्ने छ अाफ्नै गाउँ
विराना लाग्नेछन् अाफ्नाहरु !
बेखुसी जीवन बाँच्न मञ्जुर हुनु भाे बा-अामा
शहरका अग्ला घरमा कतै छलिएर ।
राजन केसी तामाकोसी-५,दाेलखा
(हाल देवीघाट, नुवाकोट)
विज्ञापनका लागि उपलब्ध
तपाईंको विज्ञापन यहाँ देखिन सक्छ।
प्रतिक्रियाहरू (०)
अहिलेसम्म स्वीकृत प्रतिक्रिया छैन। पहिलो प्रतिक्रिया दिनुहोस्।
Friendship Khabar
विगत डेढ दशकदेखि नेपालको समष्टिगत अर्थतन्त्र, मौद्रिक नीति, वित्तीय सुशासन तथा नीतिगत सुधारका क्षेत्रमा खोजी पत्रकारिता गर्दै।
लेखकका अन्य लेख तथा विश्लेषणहरू arrow_right_alt
